Osoby głuche nie mają lekko. Tak myśli przeciętny Kowalski, kiedy widzi głuchego człowieka próbującego porozumieć się ze słyszącym. Może być jeszcze gorzej. Ludziom głuchym odmawia się prawa do własnego języka. Z tego powodu mają trudności w komunikowaniu się nawet między sobą.

Niewielu Polaków wie, że ludzie głusi porozumiewają się różnymi językami. Ta społeczność osób z niepełnosprawnością ma największe trudności w komunikowaniu się. Dosłownie i w przenośni. Kiedy słyszącemu małżeństwu urodzi się głuche dziecko (aż 90 proc. osób głuchych w Polsce to dzieci słyszących), niemal zawsze przerażeni rodzice robią wszystko, aby dziecko odzyskało słuch i nauczyło się mówić. Najpierw szturmują laryngologów, aby operacyjnie przywrócili dziecku słuch. W tym oczekiwaniu utwierdzają ich lekarze, którzy zalecają, aby jak najwięcej mówić do dziecka. Nieważne, że nie słyszy słów i nie rozumie, co się mówi. Choć nigdy tego nie udowodniono, u nas wciąż się wierzy, że to mowa rozwija dziecko, a język migowy opóźnia jego rozwój. Gdy dziecko nie reaguje na słowa, rodzice i tak zaczynają porozumiewać się z nim na migi, tworząc własny, tzw. domowy język migowy.

Czytaj dalej na stronie http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/46943